و این گونه عشق کور می شود........

وقتی هنوزپای بشر به زمین نرسیده بود فضیلتها و تباهی ها همه جا شناور بودند

انها از بیکاری خسته و کسل شده بودند . روزی همه فضایل و تباهی ها خسته تر

و کسل تر از همیشه دور هم جمع شدند . ناگهان ذکاوت ایساد و گفت : بیا یید

قایم باشک بازی کنیم .همه از این پیشنهاد شاد شدند دیوانگی فوراً فریاد زد

من چشم می گذارم و از انجایی که هیچ کس نمی خواست به دنبال دیوانگی

بگردد همه قبول کردندد دیوانگی کنار درختی چشمهایش را بست و شروع به

شمردن کرد . لطافت خود را به شاخ ماه اویزان کرد . خیانت داخل انبوهی زباله

پنهان شد . اصالت در میان ابرها مخفی گشت . هوس به مرکز زمین رفت.

دروغ گفت من به زیر سنگی پنهان میشوم اما به ته دریا رفت . طمع به داخل

کیسه ای که خودش دوخته بود مخفی شد و هنوز دیوانگی مشغول شمردن بود

هفتاد و نه .....هشتاد .........همه پنهان شدند به جز عشق که همواره مردد بود و

نمی توانست تصمیم بگیرد. تعجبی هم ندارد چون همه می دانیم پنهان کردن

عشق مشکل است . در همین حال شمارش دیوانگی به پایان رسید . نود و هفت

و هشت هنگامی که دیوانگی به صد رسید عشق پشت یک بوته گل رز پنهان شد

دیوانگی فریاد زد : دارم میام .اولین کسی را که پیدا کرده بود تنبلی بود زیرا

تنبلی ، تنبلی اش امده بود جایی پنهان شود . بعد لطافت را یافت که به شاخ ماه

اویزان بود . دروغ ته دریا و هوس در مرکز زمین یکی یکی همه را پیدا کرد

جز عشق ، او از یافتن عشق نا امید شده بود . حسادت در گوشهایش زمزمه

کرد تو فقط باید عشق را پیدا کنی ، او پشت بوته گل رز است . دیوانگی

شاخه ای را از درخت کند و به شدت زیاد ان را در بوته ی گل رز

فرو کرد و این کار را دوباره تکرار کرد تا با صدای ناله ای متوقف

شد . عشق از پشت بوته بیرون امد و با دستهایش صورت خود را پوشاند

و از میان انگشتانش قطراتخون بیرون میزد ، شاخه ها به چشمان عشق

فرو رفته بود و او نمی توانست جایی را ببیند . عشق کور شده بود .

دیوانگی گفت : من چه کردم ، وای من چه کردم ؟ چگونه میتوانم تو را درمان

کنم . عشق پاسخ داد : تو نمی توانی مرا درمان کنی . اما اگر می خواهی کاری

بکنی راهنمای من شو . و این گونه است که از ان به بعد عشق کور شد و

دیوانگی همواره در کنار او .